Αρχική / Πολιτισμός / Ιστορία / Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Μαρίνα Παπαρίζου

Μαρίνα Παπαρίζου

Η Μαρίνα Παπαρίζου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε.
Είναι απόφοιτη της ΑΣΟΕΕ, ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημοσιογραφίας και blogging.
Μαρίνα Παπαρίζου
Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα
Ο κόσμος σήμερα είναι αρκετά εξοικειωμένος με μια σκηνή δολοφονίας ως οπτικό μοτίβο.
 
Η ιδέα όμως της σχολαστικής φωτογράφησης μιας τέτοιας σκηνής δεν υπήρχε την εποχή της εφεύρεσής της φωτογραφίας. Χρειάστηκε η πρωτοβουλία ενός ανθρώπου ο οποίος είδε τι υπόσχονταν οι νέες τεχνολογίες για την επιβολή του νόμου.

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα
Mugshot του Αλφόνς Μπερτιγιόν
 
Ο Αλφόνς Μπερτιγιόν (Alphonse Bertillon) ξεκίνησε την καριέρα του το 1879 ως ένας απλός υπάλληλος στο αστυνομικό τμήμα του Παρισιού. Όμως, η εμμονή και η προσοχή του στη λεπτομέρεια, σύντομα τον βοήθησε να ανέβει, καθώς ήταν ο πρωτοπόρος των νέων συστημάτων για τη συλλογή στοιχείων και την τήρηση φωτογραφικών μητρώων.

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα
Το σύστημα του Μπερτιγιόν χρησιμοποιούσε φωτογραφίες για να καταγραφούν τα διακριτικά γνωρίσματα διαφόρων εγκληματιών
 
Μεταξύ των πολλών καινοτομιών του με βάση την ανθρωπομετρική θεωρία, ο Μπερτιγιόν χρησιμοποίησε τις φωτογραφίες εγκληματιών (mugshot) ως μέσο για την παρακολούθηση των υπότροπων. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι ερευνητές βασίζονταν σε μαρτυρίες για τον εντοπισμό των υπόπτων. Αλλά ο Μπερτιγιόν με τη χρήση της φωτογραφίας κατέγραφε συστηματικά μοναδικές φυσικές ιδιότητες, όπως η μύτη, τα αυτιά, τυχόν ουλές και τατουάζ, ώστε να δημιουργήσει μια βάση αξιόπιστων δεδομένων για εγκληματίες.
 
Εφάρμοσε επίσης νέες στρατηγικές για την τεκμηρίωση των σκηνών εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ενός ψηλού τρίποδου όπου στερέωνε την φωτογραφική μηχανή του και μπορούσε να την τοποθετεί ακριβώς πάνω από κάποιο θύμα δολοφονίας. Η προκύπτουσα προοπτική παρείχε μια σαφή εικόνα για το πού και το πώς βρέθηκε ένα πτώμα πριν αφαιρεθεί από τη σκηνή από τους ερευνητές.

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα

Ο Μπερτιγιόν, η Υπόθεση Ντρέιφους και το «Κατηγορώ» του Ζολά

Οι φωτογραφίες που άλλαξαν τις έρευνες ανθρωποκτονιών για πάντα
Το περίφημο μπορντερώ που πυροδότησε την υπόθεση Ντρέιφους
 
Η Υπόθεση Ντρέιφους υπήρξε ένα τεράστιο στρατιωτικοπολιτικό σκάνδαλο κατασκοπείας και ταυτόχρονα μία από τις μεγαλύτερες διεθνώς δικαστικές πλάνες που συντάραξε τη Γαλλία επί 12 χρόνια, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Το όνομα της υπόθεσης λήφθηκε από το κεντρικό πρόσωπο αυτής, που ήταν ο Γάλλος λοχαγός Άλφρεντ Ντρέιφους.

Στις 13 Ιανουαρίου 1898, ο συγγραφέας Εμίλ Ζολά, δημοσίευσε στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας «L’ Aurore» το περίφημο «Κατηγορώ…!», μια ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Ζολά κατηγόρησε τον Στρατό ότι συγκάλυψε τη λανθασμένη καταδίκη του Ντρέιφους και δήλωνε την απέχθειά του προς την υποκρισία και τον φανατισμό. Το κείμενό του αποτέλεσε την κύρια αιτία για την αναψηλάφηση της δίκης του Ντρέιφους.

Ο Μπερτιγιόν ήταν μάρτυρας κατηγορίας για τη δίωξη στην υπόθεση το 1894 και ξανά το 1899. Κατέθεσε ως ειδήμων γραφολόγος και υποστήριξε ότι ο Ντρέιφους είχε γράψει το περιβόητο μπορντερώ (ένα ενοχοποιητικό έγγραφο, μια επιστολή κάποιου πληροφοριοδότη που υποσχόταν μια σειρά από «σημειώσεις» (αναφορές) που αφορούσαν πλήθος στρατιωτικών ζητημάτων κυρίως άκρως εμπιστευτικών (πιθανότερο απορρήτων), που όμως ποτέ δεν δημοσιεύτηκε τι είδους στρατιωτικά θέματα αφορούσε).

 
Ωστόσο, ο ίδιος δεν ήταν εμπειρογνώμονας γραφολόγος και τα μπερδεμένα και ατελή στοιχεία του αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα που συνέβαλε στη δικαστική πλάνη, την καταδίκη του αθώου Ντρέιφους και την ισόβια κάθειρξή του  στο Νησί του Διαβόλου.

Χρησιμοποιώντας ένα πολύπλοκο σύστημα μετρήσεων, προσπάθησε να αποδείξει ότι ο Ντρέιφους είχε συγκαλύψει τον γραφικό του χαρακτήρα, μιμούμενος τα ίδια του τα γράμματα σα να το έκανε όμως κάποιος κάποιος άλλος, έτσι ώστε αν κάποιος έβρισκε το μπορντερώ στα χέρια του, εκείνος θα έλεγε ότι ήταν πλαστογραφία. Δύο στρατοδικεία αποδέχθηκαν την μαρτυρία του Μπερτιγιόν και ο Ντρέιφους καταδικάστηκε. Η ετυμηγορία του δεύτερου στρατοδικείου προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο και τελικά ανατράπηκε.

Ο Μπερτιγιόν προσποιήθηκε ότι το γραφολογικό σύστημά του βασίστηκε σε μαθηματικές πιθανότητες λογισμού. Μια έρευνα όμως που έγινε το 1904 από τρεις διάσημους μαθηματικούς – τους Ανρί Πουανκαρέ, Jean Gaston Darboux και Paul Émile Appell- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύστημα του Μπερτιγιόν στερούνταν οποιασδήποτε επιστημονικής αξίας και ότι είχε αποτύχει στο να εφαρμόσει τη μέθοδο και να παρουσιάσει τα στοιχεία του σωστά. Όταν πλέον και αυτά τα στοιχεία καταρρίφθηκαν, το 1906 ο Ντρέιφους αθωώθηκε.

Σχολιάστε

Σχόλια

Δείτε επίσης

Ο Χριστιανικός Μεσαίωνας

Inline
Inline