Αρχική / Ανεξήγητα / Μυστήρια / Μυστηριώδεις ήχοι από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού

Μυστηριώδεις ήχοι από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού

Μυστηριώδεις ήχοι από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού

Το καλοκαίρι του 1997, η αμερικανική Εθνική Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) κατέγραψε ένα ήχο από τα βάθη του Ειρηνικού Ωκεανού. Ο ήχος έμοιαζε να έρχεται από ένα ζώο πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε έχουμε δει ποτέ. Αυτός ο ήχος ονομάστηκε «The Bloop». Ο Bloop είναι ο ένας από τους έξι ανεξήγητους ήχους που έχει καταγράψει η NOAA στις δύο δεκαετίες που παρακολουθεί το βυθό του Ειρηνικού.

Ενώ λοιπόν οι περισσότερες καταγραφές φαίνεται να έχουν σχετικά προφανείς εξηγήσεις, οι έξι αυτές καταγραφές, και ειδικά ο Bloop, αντιπροσωπεύουν ένα από τα μεγάλα αναπάντητα μυστήρια της επιστήμης, δίνοντας τροφή σε ορισμένους να μιλήσουν για θαλάσσια τέρατα που έχουν επιζήσει από την εποχή των δεινοσαύρων, τεράστια καλαμάρια, ιπτάμενους δίσκους και εξωγήινες υποθαλάσσιες βάσεις ή και γήινες μυστικές υποθαλάσσιες βάσεις που βρίσκονται στο πυθμένα της Ανταρκτικής. Ας ρίξουμε όμως μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτούς τους παράξενους υποβρύχιους ήχους.

Τη δεκαετία του 1960, την εποχή του ψυχρού πολέμου, το Ναυτικό των ΗΠΑ εγκατέστησε ένα άκρως απόρρητο δίκτυο υποβρύχιων μικροφώνων σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου για να ακούει και να παρακολουθεί τις κινήσεις των Σοβιετικών πυρηνικών υποβρυχίων. Το σύστημα αυτό που ονομαζόταν «Sound Surveillance System», ή SOSUS, ήταν για δεκαετίες ένα επτασφράγιστο στρατιωτικό μυστικό.

Όταν η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε το 1991 και τελείωσε ο Ψυχρός Πόλεμος, το σύστημα SOSUS τέθηκε στη διάθεση των ωκεανογράφων υπό τη διεύθυνση της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Δεδομένου ότι τα ηχητικά κύματα ταξιδεύουν πολύ περισσότερο υποβρύχια απ’ότι στον αέρα, οι ωκεανογράφοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα υδρόφωνα για να «ακούνε» τις κλήσεις των φαλαινών αλλά και στην έρευνα των υποθαλάσσιων σεισμών.

Για το μεγαλύτερο μέρος των καταγραφών, δεν ήταν δύσκολο να προσδιοριστούν οι ήχοι που εκπέμπονταν. Οι φάλαινες ήταν μια συχνή πηγή θορύβου χαμηλής συχνότητας, όπως ήταν και η ηφαιστειακή δραστηριότητα, η κίνηση των παγόβουνων, καθώς και όλα τα ανθρώπινα βοηθήματα που χρησιμοποιούνταν για εργασίες κάτω από τη θάλασσα. Όλα αυτά είχαν το δικό τους ξεχωριστό ηχητικό αποτύπωμα, και έτσι σπάνια υπήρχαν ερωτήματα για την προέλευση κάποιου ήχου. Αλλά κάθε τόσο, η ακουστική παρακολούθηση εντόπιζε και έναν ήχο που αψηφούσε τις γνωστές εξηγήσεις με τις οποίες θα μπορούσαν να ταυτιστούν.

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι η NOAA επεξεργάζεται τους ήχους σε συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό αλλά και άλλες ομάδες για να αποκλείσει ανθρωπογενείς πηγές στο σύνολο αυτών των περιπτώσεων.

Παρακάτω ακολουθούν οι έξι ήχοι που η NOAA θεωρεί επισήμως ανεξήγητους.

The Bloop

Ο πιο διάσημος από αυτούς τους ήχους και ο οποίος αψηφά περισσότερο τις γνωστές εξηγήσεις είναι γνωστός ως Bloop. Ηχογραφήθηκε το 1997, προερχόμενος από ένα σημείο περίπου 1.500 μίλια δυτικά των ακτών της νότιας Χιλής. Ήταν εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας αλλά τόσο ισχυρός ώστε εντοπίστηκε απο αισθητήρες που βρίσκονταν μέχρι και 3.000 μίλια μακριά, καθιστώντας τον έναν από τους πιο ισχυρούς θορύβους που έχει καταγραφεί ποτέ κάτω από το νερό. Ο ήχος διήρκεσε λίγο περισσότερο από ένα λεπτό και δεν έχει ανιχνευθεί ποτέ ξανά από τότε. 

 

Upsweep

Ο ήχος Upsweep, παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1991. Σε αντίθεση με τους περισσότερους από τους άλλους ήχους σε αυτή τη λίστα, αυτός μπορεί ακόμα να ακουστεί. Αν και ο θόρυβος είναι ισχυρότερος την άνοιξη και το φθινόπωρο, φαίνεται να γίνεται γενικά ασθενέστερος με την πάροδο του χρόνου. Βρίσκεται κάπου βαθιά στο Νότιο Ειρηνικό κοντά στην Ανταρκτική, περίπου 2500 μίλια δυτικά του πιο νότιου άκρου της Νότιας Αμερικής.

Αρχικά θεωρήθηκε ότι αυτός ο ήχος θα μπορούσε να δημιουργηθεί από πτεροφάλαινες, αλλά το 1996 οι ερευνητές Emile Okal και Ζac Talandier υποστήριξαν ότι δεν υπήρχε αρκετή ποικιλία στο ύφος για να είναι βιολογικός. Οι φάλαινες δεν είναι σε θέση να επικοινωνούν πολύ χρησιμοποιώντας μόνο τις ίδιες αποχρώσεις ξανά και ξανά.

Ισχυρίστηκαν ότι αυτό ήταν κάποιο ασυνήθιστο ακουστικό φαινόμενο που συνδέεται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα στην περιοχή. Ίσως το αποτέλεσμα του θαλασσινού νερού και του ηφαιστειακού αερίου αλληλεπιδρούν και δημιουργούν ένα μοτίβο συντονισμού. Αργότερα ένα γαλλικό ερευνητικό σκάφος ανακάλυψε ηφαιστειακά υποθαλάσσια βουνά στη περιοχή, γεγονός που καθιστά αυτή την εξήγηση πιο πιθανή.

 

Slow Down

Ο Slow Down, καταγράφηκε για πρώτη φορά στις 19 Μαΐου 1997. Όπως και ο Upsweep, ο ήχος εξακολουθεί να ακούγεται αρκετές φορές κάθε χρόνο. Ο ήχος εντοπίστηκε περίπου 2.000 μίλια δυτικά του Περού, αλλά η πραγματική προέλευση του είναι πολύ πιο νότια, και είναι πιθανό ότι ο ήχος προέρχεται πράγματι από την Ανταρκτική.

Το βασικό προφίλ του ήχου ταιριάζει με μια μαζική εκδήλωση τριβής, όπως απόσπαση παγόβουνου ή μια ξαφνική κίνηση παγετώνων. Αυτές μοιάζουν σαν τις πιο πιθανές εξηγήσεις για το Slow Down, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει να εντοπίσουν συγκεκριμένες πηγές για αυτούς τους ήχους, οπότε το μυστήριο παραμένει.

 

Train

Επόμενος είναι ο Train, που ονομάζεται έτσι επειδή θυμίζει τον ήχο ενός μακρινού τρένου. Καταγράφηκε στις 5 Μαρτίου του 1997, και δεν ξέρουμε από πού ακριβώς προήλθε ο ήχος. Η πιο πιθανή εξήγηση, σύμφωνα με τον Christopher Fox, είναι η κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων, όπως εξήγησε, το 2002: «Η μετακίνηση υγρών δημιουργούν δονήσεις, όπως ακριβώς φυσά ο αέρας μέσα από ένα κλαρινέτο. Όταν το νερό των ωκεανών κινείται κάτω από κατάλληλες συνθήκες γύρω από ένα υποθαλάσσιο όρος ή κάτι άλλο, θα μπορούσε να δημιουργήσει τον ήχο».

 

Julia

Γνωρίζουμε πολύ, πολύ λίγα για την Julia, η οποία καταγράφηκε την 1η Μαρτίου 1999. Ο ήχος κράτησε όλα κι όλα δεκαπέντε δευτερόλεπτα και σε αυτό το διάστημα καταγράφηκε από κάθε αισθητήρα του Ισημερινού στον Ειρηνικό Ωκεανό από σειρά αυτόνομων  υδροφώνων. Η προέλευση του ήταν κάπου 1.500 μίλια δυτικά της νότιας ακτής του Περού, αλλά πέρα ​​από αυτό δεν υπάρχει καμία ιδέα για το τι τον προκάλεσε.

 

Whistle

Τέλος, έχουμε τον ήχο Whistle, ο οποίος καταγράφηκε στις 7 Ιουλίου 1997. Αυτός καταγράφηκε μόνο από ένα ενιαίο σύστημα υδροφώνων που βρίσκεται περίπου 1.700 μίλια δυτικά της Κόστα Ρίκα, και η ακριβής προέλευση του ήχου είναι άγνωστη. Δεν υπάρχουν επί του παρόντος προτεινόμενες εξηγήσεις για αυτόν τον ήχο.

 

Για  τους ήχους Upsweep και Train υπάρχουν ικανοποιητικές απόψεις για την προέλευση τους, αν και καμία από αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν επιβεβαιωμένες εξηγήσεις. Η Julia και o Whistle είναι πιο δύσκολο να γίνουν κατανοητοί με μια συγκεκριμένη εξήγηση, ενώ ο Bloop είναι εκείνος που πυροδοτεί την φαντασία. Σήμερα δεν γνωρίζουμε επίσημα τι μπορεί να προκάλεσε αυτούς τους ήχους.

Ο Ειρηνικός Ωκεανός είναι ένα πολύ, πολύ μεγάλο μέρος, και τα βάθη του αποτελούν το μεγαλύτερα ανεξερεύνητα σύνορα στον πλανήτη. Γνωρίζουμε περισσότερα για τον γαλαξία μας και τα ηλιακά συστήματα, παρά για τους ωκεανούς.  Θα ήταν καταπληκτικό αν θα μπορούσαμε κάποια ημέρα να εξηγήσουμε τα πάντα που συναντάμε σ ‘αυτόν.

Σχολιάστε

Σχόλια

Δείτε επίσης

Οι μυστικές είσοδοι προς την υπόγεια Αθήνα

Inline
Inline