Αρχική / Συνομωσίες / Volkswagen: Η εταιρία που χτίστηκε πάνω στα πτώματα 15.000 αιχμαλώτων πολέμου

Volkswagen: Η εταιρία που χτίστηκε πάνω στα πτώματα 15.000 αιχμαλώτων πολέμου

Μαρίνα Παπαρίζου

Μαρίνα Παπαρίζου

Η Μαρίνα Παπαρίζου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε.
Είναι απόφοιτη της ΑΣΟΕΕ, ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημοσιογραφίας και blogging.
Μαρίνα Παπαρίζου

Volkswagen: Η εταιρία που χτίστηκε πάνω στα πτώματα 15.000 αιχμαλώτων πολέμου

Η ιστορία της Volkswagen, ξεκινά το 1937, όταν ιδρύθηκε από το Γερμανικό Εργατικό Μέτωπο, το μεγαλύτερο και μοναδικό, ναζιστικό εργατικό συνδικάτο, που υπήρχε εκείνη την εποχη στη Γερμανία. Σκοπός, ήταν η μαζική κατασκευή φθηνών αυτοκινήτων, που θα ήταν προσιτό στο μέσο Γερμανό.

Πίσω στο 1932, ο Φερδινάνδος Πόρσε, ιδρύει την εταιρεία Dr. Ing. h.c. F. Porsche GmbH, Konstruktionen und Beratungen für Motoren und Fahrzeugbau. Το 1934, ο Πόρσε κερδίζει συμβόλαιο για τη κατασκευή του πρώτου »αυτοκινήτου του λαού» (volkswagen). Καρπός αυτού του συμβολαίου (που απονεμήθηκε από τον Χίτλερ), ήταν ο γνωστός »σκαραβαίος» που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1937, οπότε και ιδρύθηκε η ομώνυμη εταιρεία. Εν το μεταξύ, ο Πόρσε το προηγούμενο χρόνο, έγινε (εθελοντικά) μέλος του ναζιστικού κόμματος και των SS. Αν και Τσεχοσλοβάκος στη καταγωγή, ζήτησε και πήρε τη γερμανική υπηκοότητα το 1934.

Στα χρόνια του πολέμου, ο Πόρσε θα ανακηρυχθεί »Μεγάλος Γερμανός Σχεδιαστής» από τη ναζιστική προπαγάνδα. Χάρη στην ιδιοφυΐα του, θα κατασκευαστούν πολλά από τα υπερόπλα των ναζί, όπως η σειρά αρμάτων μάχης Tiger και Elephant, αλλά και αεροσκάφη όπως το Ju 88. Την ίδια εποχή, το εργοστάσιο της Volkswagen στο Βολφσπουργκ της Κάτω Σαξονίας, θα ενταχθεί στη πολεμική βιομηχανία της Γερμανίας. 

Στα χρόνια του πολέμου, όλες οι μεγάλες γερμανικές βιομηχανίες, στράφηκαν στο ανεξάντλητο εργατικό δυναμικό που αποτελούσαν οι αιχμάλωτοι πολέμου. Κολοσσοί που επιβιώνουν ως τις μέρες μας, γιγαντώθηκαν χάρη στους εκατοντάδες χιλιάδες σκλάβους που επιστράτευσαν. Λαμπρά παραδείγματα αποτελούν η Bosch, η Mercendes, η Bayer, η ThyssenKrupp και φυσικά η Volkswagen. Συνολικά 300.000 σκλάβοι δούλεψαν μέχρι θανάτου σε αυτές μόνο τις βιομηχανίες. Εξ αυτών, οι 15.000, δούλεψαν, υπέφεραν και πέθαναν, στις γραμμές παραγωγής της Volswagen.

Οι μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα από τις σκοτεινές μέρες του 2ου ΠΠ, στο εργοστάσιο της VW, είναι αμέτρητες. Σχεδόν όλοι εργάζονταν σε παγωμένο περιβάλλον, με ελάχιστη τροφή και ρούχα και πολλές φορές χωρίς κάν παπούτσια. Σχεδόν το 40% των σκλάβων, ήταν γυναίκες. Εάν κάποια από αυτές έμενε έγκυος και γεννούσε, ήταν υποχρεωμένη να αφήσει το νεογέννητό της στο λεγόμενο »δωμάτιο του θανάτου». Εκεί, αφήνονταν για να πεθάνουν. Τίποτε δε μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στη γερμανική πολεμική βιομηχανία. Ούτε καν τα μωρά.

Οι πολεμικές »μίζες»

Οι μίζες των γερμανικών βιομηχανιών προς τους πελάτες, δεν είναι εφεύρεση των τελευταίων δεκαετιών. Βιομηχανική παραγωγή σήμαινε χρήμα και φυσικά τα κέρδη ήταν πολύ περισσότερα, εξαιτίας της χρήσης τζάμπα εργατικών χεριών. Ο Χάινριχ Χίμλερ, το δέξι χέρι του Χίτλερ, φέρετε να έλαβε πακτωλούς χρημάτων από βιομηχάνους, για να διευκολύνει τη παροχή εργατών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τα χρήματα αυτά, διοχετεύτηκαν σε λογαριασμούς στην Ελβετία, τη Τουρκία, την Ισπανία και τη Πορτογαλία (ουδέτερες χώρες). »Μίζες» δίνονταν φυσικά και στους διοικητές των στρατοπέδων συγκέντρωσης, για να παρέχουν τον »ανθό» των κρατουμένων τους, στη πολεμική βιομηχανία. Συνολικά, 2.000.000 σκλάβοι χρησιμοποιήθηκαν από τις γερμανικές βιομηχανίες.

Το τέλος του πολέμου βρήκε τα εργοστάσια της Volkswagen, ερειπωμένα από τους βομβαρδισμούς. Οι άνθρωποι όμως που τη δημιούργησαν δεν τιμωρήθηκαν ποτέ και μετά το πόλεμο γύρισαν στα παλιά τους πόστα. Τα αμερικάνικα δολάρια του Σχεδίου Μάρσαλ, βοήθησαν την εταιρεία να αναγεννηθεί από τις στάχτες της. Ο »σκαραβαίος» θα γινόταν το σύμβολο του οικονομικού θαύματος της Γερμανίας του Αντενάουερ και η Volkswagen ο μεγαλύτερος κατασκευαστής οχημάτων παγκοσμίως.

Ο Φερδινάνδος Πόρσε, όχι μόνο δε διώχτηκε ποτέ για τη συμμετοχή του σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά το όνομά του έγινε θρύλος στο χώρο του αυτοκινήτου. Το 1996, απέκτησε μια θέση στο International Motorsports Hall of Fame και το 1999, του απονεμήθηκε μετά θάνατον, το βραβείο του καλύτερου κατασκευαστή αυτοκινήτων του αιώνα.

Μόλις το 1998, η VW, θα παραδεχθεί ότι χρησιμοποίησε 15.000 σκλάβους στο εργοστάσιό της. Οι σκλάβοι, προέρχονταν από τα γειτονικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, κατόπιν αιτήσεως του εκάστοτε διοικητή του εργοστασίου. Τον ίδιο χρόνο, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα ιδρύσει ένα ταμείο αποζημιώσεων, για τους επιζώντες από τα εργοστάσια της Γερμανίας. Ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχουν δημοσιοποιηθεί στοιχεία για το εάν το ταμείο υπάρχει και έχει προβεί σε αποζημιώσεις θυμάτων.

»Σε ήθελαν να είσαι ζώο. Δεν τους ενδιέφερε εάν έπεφτες άρρωστος στο έδαφος. Θα σε έστελναν πίσω στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Πάντα υπήρχαν άλλοι για να σε αντικαταστήσουν», Philip Mendlowicz, Πολωνοεβραίος σκλάβος στο εργοστάσιο της VW, 1998.

Σχολιάστε

Σχόλια

Δείτε επίσης

Η εξαφάνιση του Johnny Gosch: Μια τραγική ιστορία συνωμοσίας και trafficking.

Η εξαφάνιση του Johnny Gosch: Μια τραγική ιστορία συνωμοσίας και trafficking.

Inline
Inline